دستگاه های بالابر:

قبل از اینکه اسکی برای تفریح و ورزش استفاده شود اسکی برای کار و حمل  و نقل ,شکار کردن و در جنگل ها استفاده می شد,به همین علت احتیاج به بالابر نبود .در ابتدا برای صعود کردن از حیوانات از قبیل استب و خطوط راه آهن ذغال سنگ استفاده می کرده اند.سالها بعد با پیشرفت این ورزش احتیاج به بالابر شد,وظیفه آن حمل اسکی بازان به نقاط مرتفع بود.کارشناسان فنی برای بالابردن ایمنی دستوراتی را بیان کرده اند ,از جمله دستگاه بالابر حتما قبل از شروع برف  بازدید فنی شود,حتما سیستم پشتیبان انرژی داشته باشد,کلیه کارکنان باید افراد متخصص  و دارای صلاحیت باشدن ,باقدمت بیشاز 10 سال کابل ها باید تعویض شود,بالابر می بایست مجهز به سیستم خودکار تشخیص باد و توقف اضطرار ی در محل سوار و پیاده شدن باشند ,در صورتی که پایه های دستگاه بالابر در مسیر پیست اسکی باشد باید توسط تشک یا توری محصور شود,ارتفاع صندل یاز سطح پیست اسکی می بایست مناسب باشد در نتیجه دستگاهای بالابر همانند هواپیما باید دقت کافی از نظر ایمنی و استاندارد های جهانی داشته باشد.

زیر سازی پیست اسکی قبل از بارش برف

سطح زمین پیست باید فاقد پرتگاه و موانع و دور از سقوط بهمن باشد تا اسکی بازان با آسودگی خاطر با سرعت دلخواه با علم اینکه سطح زمین پیست عاری از هر گونه موانع ,پرتگاه و صخره و سنگ است با ایمنی بیشتر به اسکی خود بپردازند,در پیست های استاندارد بین المللی برای ماندگاری بیشتر برف در فصل تابستان توسط بذر های مخصوص با پوشش گیاهی آن ها را می پوشانند.

تابلو و علائم ضروری:

کلیه پیست های اسکی باید ملزم به استفاده از علائم و تابلوهای ضروری باشد.این تابلوها و علائم به جلوگیری از بروز خطرات احتمالی ورزشکاران کمک می کند.در ورزد یه اصلی پیست اسکی نقشه جامع از پیست شامل مسیر اسکی ,بالابر ها ,رستوران ,امکانات رفاهی و بهداشتی و دشواری مسیرها(که دشواریهمسیر ها به ترتیب با رنگ های قرمز ,آبی ,مشکی و سبز مشخص شده باشند)تابلوها هر کدام مفهوم و پیام خاصی را به ورزشکار می رساند از قبیل تابلو ها ی مثلثی شکل جهت اعلام خطر ,تابلو های ممنوعیت دایره ای شکل و تابلوهای دارای مفاهیم الزام آور و حاوی اطلاعات مانند خرید بلیط بالابر ,محل تمرین اسکی اسنوبرد ,امداد پزشک ,مخابرات و غیره.(کلیه تابلوها باید تاییدیه از فدراسیون بینالمللی در ساخت آنها از مواد سخت فلزی مانند آن که باعث آسیب دیدن ورزشکاران در برخورد با آنمی شود داشته باشند)

ماشین آلات استاندارد مورد نیاز:

هر پیست اسکی باید مجهز به ماشین برفکوب جهت آماده سازی باشد ساعاتی که پیست تعطیل است با چراغ روشن مشغول کار شوند.در مویارد اضطراری جهت انجام کمک های اولیه و امداد رسانی در پیست با چراغ روشن,آژیر و یک پرچم نارنجی که توسط پیستور که جلوی برفکوب به حرکت در آمده از نزدیک شدن اسکی بازان جلوگیری شود.مسیر مسابقه حتما باید توسط برفکوب سفت و حالت یخ زده شود تا اسکی بازان باسرعت زیادی که می روند دچار آسیب احتمالی نشوند.

تجهیزات و خدمات پزشکی:

هر پیست اسکی باید 1- مجهز به اتاق امداد و یا درمانگاه همراه با پزشک متخصص باشد. 2-مسیر درمانگاه توسط تابلوها به طور واضح مشخص شود 3-هر مسیر باید مجهز به یک لوژ 185 سانتی متر طول و دارای 2 پتو یا کیسه خواب و آتل جهت ثابت کردن عضو آسیب دیده باشد.4- افراد پیستور باید آموزش کافی کمک ها اولیه را به خوبی فراگرفته باشندو حتما وسایل کمک ها ی اولیه در کوله پشتی خود داشته باشند.5-از سوی مسئولین پیست باید هماهنگی لازم بانزدیکترین بیمارستان جهت پذیرش مصدومان صورت گیرد.(آمبولانس مورد نیاز و بالگرد برای انتفال مجروحان باید وجود داشته باشد)

محل ویژه برای رشته و مهارتهای مختلف اسکی:

برای ایمنی بیشتر پیست های اسکی می بایست بر حسب نوع رشته ورزشی مجزا باشد ,از قبیل پیست اسکی کودکان ,در محل ویژه برای جلوگیری از برخورد و آسیب دیدگی کودکان ,پیست اسکی مبتدی فقط برای آموزش فراگیران باشد,پیست اسکی صحرا نوردی که در آن می توانند داخل ریه های طراحی شده حالت کلاسیک و در برف سفید پاتیناژ بروند,پیست اسکی اسنوبرد ,پیست اسکی پرش و پیست اسکی مخصوص مسابقات آلپاین.

داشتن سیستم ماهواره ای و هوشمند روی بلیط بالابر:

در پیست های استاندارد و بین المللی به خاطر اینکه اسکی بازان در محیط باز در کوه های بلند و مرتفع برفگیر به اسکی مشغول هستند برای حفظ جان و جلوگیری از گم شدن از مسیر های پیست  روی بلیط بالابر سیستم ماهواره ای نصب می کنند تاتوسط شبکه مرکز کنترل شود در صورد مفقود شدن به راحتی توسط گروه امداد نجات یابند.

میزان برف ,طول و عرض پیست اسکی :

میزان اندازه برف در سطح پیست باید به اندهزه ای باشد که سطح پیست کاملا پوشیده از برف باشد که اندازه آن حداقل نیم برف فشرده این امرباعث می شود اسکی بازان با امنیت و ایمنی بیشتر و با آسودگی خاطر اسکی بکنند.

شیب پیست فقط در مسابقات رسمی مورد قبول می باشد در پیست ها یتوریستی و تفریحی شیب ملاک نیست می تواند کم و زیاد باشد,ولی در مسابقات رسمی و قهرمانی باید زیر نظر فدراسیون حهانی fis باشد و در رشته های مختلف فرق می کند به طور مثال در رشته آلپاین شیب تقریبا 33 تا 45 در صد ,در رشته اسنوبرد حداقل 14 تا 30 درجه و رشته کراس کانتری (صحرانوردی )بر حسب ارتفاع تغییر می یابد تقریبا 9 تا 18 درصد باید باشد عرض پیست اسکی در آلپاین و اسنوبرد کمتر از 40 متر نباشد و در صحرانوردی 4 متر کمتر نباشد.

سایت هلیکوپتر (بالگرد)امداد نجات:

در پیست اسکی استاندارد و معتبر می توانند بار ی کمک و امدادرسانی مصدومان به خاطر اینکه پیست های اسکی دور از بیمارستان های مجهز و با راه های دشوار کوهستانی هستند,سایت هلیکوپتر و خدمات پزشکی داشته باشند این امر باعث  شده برای جلوگیری از آسیب بیشتر ,مصدوما ن هر چه سریعتر به  بیمارستان انتقال یابند.

وجود ایمنی پیست اسکی در داخل کشور باعث استاندارد شدن با پیست های معتبر دنیا می شود بطوریکه باعث جذب توریست به خصوص از کشور های عربی و همسایه شده و به اشتغال جوانان بومی کمک می کند و از عزیمت به شهر های بزرگ جلوگیری می شود در نتیجه باعث بیشتر شدن رقابت های ورزشی گردیدیه ,انگیزه ورزشکاران را بالا برده و با ریشه دار شدن روح سلامت و تنرستی در منطقه ,سستی و مواد مخدر ریشه کن شود.

سید مجتبی میرهاشمی روته کارشناس ورزش

برگرفته از مجله اسکی ,سال دوازدهم ,شماره 13 ,پاییز 1391 

به امید روزی که تمام پیست های اسکی ایران مجهز شده به وسایل ایمنی باشد,تاعزیزانمان را به راحتی از دست ندهیم....